Omschrijving
De Votivkirche is de neogotische kerk aan de Ringstrasse in Wenen, met twee kantachtige witte torens van 99 meter hoog. Gebouwd van witte zandsteen als dank voor het leven van de keizer, is ze het indrukwekkendste gotische gebouw aan de Ring, en toeristen houden haar vaak voor de Stephansdom.
Er liggen meer dan 700 jaar tussen de twee. De Votivkirche is een 19e-eeuws werk, naar het voorbeeld van de Franse gotische kathedralen, met een roosvenster, drie portalen met puntgevels en luchtbogen, maar met één architect die het hele gebouw leidde, niet generaties metselaars.
Het verhaal begint op 18 februari 1853, toen de jonge keizer Frans Jozef over de stadswallen wandelde en een 21-jarige Hongaarse nationalist hem van achteren neerstak. Het mes trof zijn kraag, stijf van het gouden borduurwerk, en de keizer overleefde met een diepe wond.
Zijn broer Maximiliaan, later keizer van Mexico, riep het hele rijk op geld te geven voor een dankkerk op die plek. De dader werd geëxecuteerd; Frans Jozef kende zijn moeder een klein pensioen toe.
De prijsvraag werd gewonnen door Heinrich von Ferstel, pas 26. De kerk, vanaf 1856 gebouwd, werd in 1879 ingewijd, op het zilveren huwelijksjubileum van Frans Jozef en Sisi.
Ze was een van de eerste gebouwen aan de Ringstrasse, zo nieuw dat ze geen parochianen had: de muren stonden nog en ze diende als garnizoenskerk.
Binnen leiden een middenschip en twee zijbeuken naar een verguld hoogaltaar, onder een ciborium van marmeren en albasten zuilen. Mis niet het renaissancegrafmonument van graaf Niklas Salm, die Wenen in 1529 tegen de Turken verdedigde, en Ferstel zelf, afgebeeld onder de preekstoel.
De zachte witte zandsteen, net als die van de Stephansdom, lijdt onder vervuiling en weer, en heeft dus voortdurend renovatie en bescherming tegen luchtvervuiling en zure regen.
Er liggen meer dan 700 jaar tussen de twee. De Votivkirche is een 19e-eeuws werk, naar het voorbeeld van de Franse gotische kathedralen, met een roosvenster, drie portalen met puntgevels en luchtbogen, maar met één architect die het hele gebouw leidde, niet generaties metselaars.
Het verhaal begint op 18 februari 1853, toen de jonge keizer Frans Jozef over de stadswallen wandelde en een 21-jarige Hongaarse nationalist hem van achteren neerstak. Het mes trof zijn kraag, stijf van het gouden borduurwerk, en de keizer overleefde met een diepe wond.
Zijn broer Maximiliaan, later keizer van Mexico, riep het hele rijk op geld te geven voor een dankkerk op die plek. De dader werd geëxecuteerd; Frans Jozef kende zijn moeder een klein pensioen toe.
De prijsvraag werd gewonnen door Heinrich von Ferstel, pas 26. De kerk, vanaf 1856 gebouwd, werd in 1879 ingewijd, op het zilveren huwelijksjubileum van Frans Jozef en Sisi.
Ze was een van de eerste gebouwen aan de Ringstrasse, zo nieuw dat ze geen parochianen had: de muren stonden nog en ze diende als garnizoenskerk.
Binnen leiden een middenschip en twee zijbeuken naar een verguld hoogaltaar, onder een ciborium van marmeren en albasten zuilen. Mis niet het renaissancegrafmonument van graaf Niklas Salm, die Wenen in 1529 tegen de Turken verdedigde, en Ferstel zelf, afgebeeld onder de preekstoel.
De zachte witte zandsteen, net als die van de Stephansdom, lijdt onder vervuiling en weer, en heeft dus voortdurend renovatie en bescherming tegen luchtvervuiling en zure regen.