Omschrijving
De Augustijnerkerk (Augustinerkirche) is de gotische kerk naast de Hofburg, aan het Josefsplatz in Wenen. Eeuwenlang was ze de parochiekerk van de Habsburgers, de plek van hun huwelijken en, in de Loretokapel, van de urnen met hun harten.
Maria Theresia trouwde hier in 1736, en Frans Jozef en Sisi in 1854. Marie Louise trouwde hier in 1810 met Napoleon, bij volmacht, met een plaatsvervanger voor de afwezige bruidegom. Eeuwenlang zeiden de Habsburgers hier ja.
Het schip werd gebouwd tussen 1330 en 1339 en ingewijd in 1349; de kerk is 85 meter lang. Ze werd in 1327 gesticht door hertog Frederik de Schone voor de augustijner monniken en werd in 1634 de parochiekerk van het hof. Van buiten is ze nauwelijks te zien: de Hofburg groeide eromheen en verzwolg haar.
Binnen is alles gotisch, al is het deels een teruggebrachte gotiek. In 1784 liet Jozef II 18 zijaltaren verwijderen en de kerk in gotische stijl herstellen. Zelfs het hoogaltaar is een afdankertje, gemaakt voor de Votivkirche, wier architect het afwees.
De Hartencrypte (Herzgruft) ligt achter een ijzeren deur bij de Loretokapel: 54 urnen met de harten van leden van de keizerlijke familie, wier lichamen in de Keizerlijke Crypte rusten.
Mis niet het grafmonument van Canova voor aartshertogin Maria Christina uit 1805, een marmeren piramide met een rouwstoet die het donker in loopt. Het is het beroemdste monument van de kerk.
De wit-gouden houten preekstoel uit 1784–85 is een vroeg voorbeeld van de neogotiek in Midden-Europa.
De kerk staat ook bekend om haar muziek. Schubert dirigeerde hier zijn Mis in F-groot, en Bruckners Mis in f-klein werd voor haar geschreven. De zondagse hoogmis, met een volledig orkest en koor, wordt nog steeds gezongen. Een klein klooster van zes broeders bedient nog steeds de parochie.
Maria Theresia trouwde hier in 1736, en Frans Jozef en Sisi in 1854. Marie Louise trouwde hier in 1810 met Napoleon, bij volmacht, met een plaatsvervanger voor de afwezige bruidegom. Eeuwenlang zeiden de Habsburgers hier ja.
Het schip werd gebouwd tussen 1330 en 1339 en ingewijd in 1349; de kerk is 85 meter lang. Ze werd in 1327 gesticht door hertog Frederik de Schone voor de augustijner monniken en werd in 1634 de parochiekerk van het hof. Van buiten is ze nauwelijks te zien: de Hofburg groeide eromheen en verzwolg haar.
Binnen is alles gotisch, al is het deels een teruggebrachte gotiek. In 1784 liet Jozef II 18 zijaltaren verwijderen en de kerk in gotische stijl herstellen. Zelfs het hoogaltaar is een afdankertje, gemaakt voor de Votivkirche, wier architect het afwees.
De Hartencrypte (Herzgruft) ligt achter een ijzeren deur bij de Loretokapel: 54 urnen met de harten van leden van de keizerlijke familie, wier lichamen in de Keizerlijke Crypte rusten.
Mis niet het grafmonument van Canova voor aartshertogin Maria Christina uit 1805, een marmeren piramide met een rouwstoet die het donker in loopt. Het is het beroemdste monument van de kerk.
De wit-gouden houten preekstoel uit 1784–85 is een vroeg voorbeeld van de neogotiek in Midden-Europa.
De kerk staat ook bekend om haar muziek. Schubert dirigeerde hier zijn Mis in F-groot, en Bruckners Mis in f-klein werd voor haar geschreven. De zondagse hoogmis, met een volledig orkest en koor, wordt nog steeds gezongen. Een klein klooster van zes broeders bedient nog steeds de parochie.