Omschrijving
Het Sisi Museum is het museum van keizerin Elisabeth van Oostenrijk, door de wereld Sisi genoemd, in de Hofburg, de winterresidentie van de Habsburgers in Wenen. Het vertelt het verhaal van de meest bewonderde schoonheid van haar tijd en een van haar eenzaamste figuren, voorbij de mythe van de films.
Het wordt samen bezocht met de Keizerlijke Appartementen, de kamers van Frans Jozef en Sisi, en de Zilverkamer, het tafelgerei van het hof. Samen geven de drie een beeld van het dagelijks leven aan het Oostenrijkse hof.
Het museum toont eerst de mythe en dan de vrouw. Haar haar reikte tot op de grond; het wassen, met eieren en cognac, kostte een hele dag, en elke haar die uitviel moest haar op een zilveren schaal worden getoond.
Ze was lang voor haar tijd en hield haar gewicht het grootste deel van haar leven rond de 50 kilo met vasten, gymnastiek en paardrijden, en woog zich tot drie keer per dag. Haar weegschaal en haar dieetdagboek zijn te zien.
Evenals een van de diamanten sterren die ze in haar haar droeg, die met een parel in het midden. Hij werd in 1998 gestolen, dook in 2007 op in Canada en keerde het jaar daarop terug naar Wenen.
Zoek naar de voorwerpen die haar dichter bij de vrouw achter de legende brengen: persoonlijke bezittingen, portretten en de sporen van een leven vol ontsnappen aan de hofetiquette.
Het verhaal eindigt in Genève in 1898, waar een Italiaanse anarchist haar met een aangescherpte vijl stak. Haar strakke korset vertraagde het bloeden: ze liep nog door naar een stoomboot voor ze in elkaar zakte. Ze wordt herinnerd als een elegante, rusteloze vrouw die gek was op paardrijden, vasten en lichaamsbeweging, en het museum toont wat de legende verbergt.
Mis de replica van haar keizerlijke treinwagon niet, een rijdend appartement voor de keizerin die altijd onderweg was.
Het wordt samen bezocht met de Keizerlijke Appartementen, de kamers van Frans Jozef en Sisi, en de Zilverkamer, het tafelgerei van het hof. Samen geven de drie een beeld van het dagelijks leven aan het Oostenrijkse hof.
Het museum toont eerst de mythe en dan de vrouw. Haar haar reikte tot op de grond; het wassen, met eieren en cognac, kostte een hele dag, en elke haar die uitviel moest haar op een zilveren schaal worden getoond.
Ze was lang voor haar tijd en hield haar gewicht het grootste deel van haar leven rond de 50 kilo met vasten, gymnastiek en paardrijden, en woog zich tot drie keer per dag. Haar weegschaal en haar dieetdagboek zijn te zien.
Evenals een van de diamanten sterren die ze in haar haar droeg, die met een parel in het midden. Hij werd in 1998 gestolen, dook in 2007 op in Canada en keerde het jaar daarop terug naar Wenen.
Zoek naar de voorwerpen die haar dichter bij de vrouw achter de legende brengen: persoonlijke bezittingen, portretten en de sporen van een leven vol ontsnappen aan de hofetiquette.
Het verhaal eindigt in Genève in 1898, waar een Italiaanse anarchist haar met een aangescherpte vijl stak. Haar strakke korset vertraagde het bloeden: ze liep nog door naar een stoomboot voor ze in elkaar zakte. Ze wordt herinnerd als een elegante, rusteloze vrouw die gek was op paardrijden, vasten en lichaamsbeweging, en het museum toont wat de legende verbergt.
Mis de replica van haar keizerlijke treinwagon niet, een rijdend appartement voor de keizerin die altijd onderweg was.