Omschrijving
Het Oostenrijkse parlementsgebouw is de Griekse tempel van de Ringstrasse: een lange witte gevel met zuilen, een oprit en een fontein, waar de twee kamers van Oostenrijk zetelen. Het staat vlak bij de Hofburg en heropende in 2023 na vijf jaar renovatie.
Theophil Hansen, een architect die in Athene had gewerkt, kleedde het als een oud-Grieks gebouw, omdat Griekenland de bakermat van de democratie was. Het werd begonnen in 1874 en voltooid in 1883, en was bedoeld voor het parlement van een half keizerrijk, van Dalmatië tot Boekovina.
Buiten is de Pallas Athene-fontein het middelpunt: de godin van de wijsheid, gebouwd door Carl Kundmann naar plannen van Hansen tussen 1898 en 1902, en een van de bekendste bezienswaardigheden van de stad. Op de oprit staan vier bronzen paardentemmers voor hartstochten die onder controle worden gehouden, de eerste voorwaarde om samen te werken. Op het dak staan 76 marmeren beelden.
Hansen ontwierp alles, tot de kroonluchters en het meubilair toe. Het gebouw heeft meer dan honderd ruimtes, en de grootste, de Zuilenzaal, werd na de oorlog herbouwd naar zijn ontwerp.
De Wenenaren zeiden dat Athene hem de rug had toegekeerd. In de laatste jaren van het keizerrijk hielden de afgevaardigden filibusters, vochten ze en gooiden ze inktpotten naar elkaar, en de grap ging rond dat de godin vol afkeer de andere kant op keek.
De geschiedenis was allesbehalve rustig. In 1918 werd de republiek vanaf de oprit uitgeroepen. In 1933 sloot bondskanselier Dollfuss het parlement. In 1945 maakten bommen de helft van het gebouw met de grond gelijk, en Karl Renner verklaarde Oostenrijk herboren in de oude vergaderzaal.
Kijk ook naar de steen: het witte Tiroolse marmer heeft de vervuiling beter doorstaan dan dat van Carrara. In het gebouw vindt ook de beëdiging van de Oostenrijkse president plaats, evenals andere staatsceremonies. Het beslaat meer dan 13.500 vierkante meter en is een van de grootste gebouwen aan de Ringstrasse.
Theophil Hansen, een architect die in Athene had gewerkt, kleedde het als een oud-Grieks gebouw, omdat Griekenland de bakermat van de democratie was. Het werd begonnen in 1874 en voltooid in 1883, en was bedoeld voor het parlement van een half keizerrijk, van Dalmatië tot Boekovina.
Buiten is de Pallas Athene-fontein het middelpunt: de godin van de wijsheid, gebouwd door Carl Kundmann naar plannen van Hansen tussen 1898 en 1902, en een van de bekendste bezienswaardigheden van de stad. Op de oprit staan vier bronzen paardentemmers voor hartstochten die onder controle worden gehouden, de eerste voorwaarde om samen te werken. Op het dak staan 76 marmeren beelden.
Hansen ontwierp alles, tot de kroonluchters en het meubilair toe. Het gebouw heeft meer dan honderd ruimtes, en de grootste, de Zuilenzaal, werd na de oorlog herbouwd naar zijn ontwerp.
De Wenenaren zeiden dat Athene hem de rug had toegekeerd. In de laatste jaren van het keizerrijk hielden de afgevaardigden filibusters, vochten ze en gooiden ze inktpotten naar elkaar, en de grap ging rond dat de godin vol afkeer de andere kant op keek.
De geschiedenis was allesbehalve rustig. In 1918 werd de republiek vanaf de oprit uitgeroepen. In 1933 sloot bondskanselier Dollfuss het parlement. In 1945 maakten bommen de helft van het gebouw met de grond gelijk, en Karl Renner verklaarde Oostenrijk herboren in de oude vergaderzaal.
Kijk ook naar de steen: het witte Tiroolse marmer heeft de vervuiling beter doorstaan dan dat van Carrara. In het gebouw vindt ook de beëdiging van de Oostenrijkse president plaats, evenals andere staatsceremonies. Het beslaat meer dan 13.500 vierkante meter en is een van de grootste gebouwen aan de Ringstrasse.