Omschrijving
De Naschmarkt is de Weense markt waarvan de sfeer tot ver buiten de stad bekend is: een lange dubbele rij kramen van zo'n 1,5 kilometer langs de Wienzeile, van vlak bij de Karlsplatz en de Secession tot de Kettenbrückengasse, met groente en fruit uit de hele wereld, specerijen, kaas en vis, en veel kleine restaurantjes om tussen de kramen te eten.
Het is de grootste markt in de binnenstad van Wenen, en hij staat op een ongewone ondergrond: de rivier de Wien, die hier werd overkluisd zodat de markt begin twintigste eeuw erbovenop kon verhuizen.
De marktkramen vormen de ruggengraat: meer dan 120 vaste kramen in een uniforme stijl, gebouwd vanaf 1910, met daartussen boeren die vanaf hun eigen plekken verkopen. Ze bieden groente, fruit, brood, vlees en zeevruchten, met de viswinkels geclusterd aan de kant van de Secession.
De markt staat bekend om zijn internationale smaken: producten uit het voormalige Joegoslavië, Griekenland en Turkije, en steeds meer uit Japan en China, vooral in het eerste derde deel van de markt. Tussen de kramen serveren kleine restaurantjes van alles, van sushi en kebab tot Weense klassiekers zoals Kaiserschmarrn en Palatschinken, opgerolde flensjes.
Op zaterdag groeit de markt: sinds 1977 strekt zich ernaast langs de Wienzeile een vlooienmarkt uit, waar particulieren tweedehands spullen verkopen vanaf kleine kraampjes.
Rond de markt is genoeg te zien. Aan de oostkant staat de Secession, gebouwd in 1897–1898, en het Theater an der Wien kijkt er vanaf de Linke Wienzeile op uit.
De naam van de markt is een klein raadsel. Eerst heette hij de Aschenmarkt, misschien omdat de melk die er werd verkocht in emmers van essenhout kwam, misschien omdat de plek een stortplaats voor as was geweest.
Vanaf ongeveer 1820 begonnen mensen hem Naschmarkt te noemen, mogelijk naar het snoepgoed dat er werd verkocht, zoals gekonfijte sinaasappelschil en dadels. De nieuwe naam werd in 1905 officieel.
In de jaren zeventig wilde de stad de markt verplaatsen om ruimte te maken voor een snelweg, maar protesten redden hem. De schilder Carl Moll legde hem in 1894 vast op een doek dat nu in het Belvedere hangt.
Het is de grootste markt in de binnenstad van Wenen, en hij staat op een ongewone ondergrond: de rivier de Wien, die hier werd overkluisd zodat de markt begin twintigste eeuw erbovenop kon verhuizen.
De marktkramen vormen de ruggengraat: meer dan 120 vaste kramen in een uniforme stijl, gebouwd vanaf 1910, met daartussen boeren die vanaf hun eigen plekken verkopen. Ze bieden groente, fruit, brood, vlees en zeevruchten, met de viswinkels geclusterd aan de kant van de Secession.
De markt staat bekend om zijn internationale smaken: producten uit het voormalige Joegoslavië, Griekenland en Turkije, en steeds meer uit Japan en China, vooral in het eerste derde deel van de markt. Tussen de kramen serveren kleine restaurantjes van alles, van sushi en kebab tot Weense klassiekers zoals Kaiserschmarrn en Palatschinken, opgerolde flensjes.
Op zaterdag groeit de markt: sinds 1977 strekt zich ernaast langs de Wienzeile een vlooienmarkt uit, waar particulieren tweedehands spullen verkopen vanaf kleine kraampjes.
Rond de markt is genoeg te zien. Aan de oostkant staat de Secession, gebouwd in 1897–1898, en het Theater an der Wien kijkt er vanaf de Linke Wienzeile op uit.
De naam van de markt is een klein raadsel. Eerst heette hij de Aschenmarkt, misschien omdat de melk die er werd verkocht in emmers van essenhout kwam, misschien omdat de plek een stortplaats voor as was geweest.
Vanaf ongeveer 1820 begonnen mensen hem Naschmarkt te noemen, mogelijk naar het snoepgoed dat er werd verkocht, zoals gekonfijte sinaasappelschil en dadels. De nieuwe naam werd in 1905 officieel.
In de jaren zeventig wilde de stad de markt verplaatsen om ruimte te maken voor een snelweg, maar protesten redden hem. De schilder Carl Moll legde hem in 1894 vast op een doek dat nu in het Belvedere hangt.