Omschrijving
De Kärntner Straße is de bekendste winkelstraat van Wenen, een voetgangersstraat van de Staatsopera naar de Stephansplatz in het hart van de binnenstad. Onderweg vind je warenhuizen, historische winkels, cafés en een paar paleizen, allemaal op loopafstand.
Samen met de Graben en de Kohlmarkt vormt ze de 'Gouden U', het trio chique winkelstraten van de binnenstad. Let tussen de etalages op de Malteserkirche, een oorspronkelijk gotische kerk die later een neoclassicistische gevel kreeg, en op het barokke Palais Esterházy, in de 17e eeuw gebouwd voor de familie Esterházy.
Winkelen heeft hier een lange traditie. J. & L. Lobmeyr, de glasmaker uit 1823 die ooit het keizerlijk hof belevered, zit in deze straat, net als warenhuis Steffl. Voor iets zoets zijn er Café Gerstner en de Conditorei Sluka.
De rest van de route kent grote namen: het Hotel Sacher bij de Opera, waar de sachertaart werd geboren, het Palais Todesco en, bij de kathedraal, het Palais Equitable, met in de hoeknis de met spijkers bezaaide Stock im Eisen.
De straat is ouder dan ze lijkt. Ze bestond al in de Romeinse tijd, en in 1257 duikt ze op als Strata Carinthianorum, de weg die via de Karinthische Poort naar Karinthië leidde en verder naar de havens van Venetië en Triëst.
Haar huidige vorm is recenter. Nadat de stadsmuren in de 19e eeuw waren gesloopt, werd de straat verbreed van 9 tot 17 meter en naar het zuiden doorgetrokken tot de Karlsplatz. Zware schade in de Tweede Wereldoorlog verklaart de soberdere naoorlogse gevels tussen de oudere.
Auto's verdwenen in 1974, toen de straat een voetgangersgebied werd terwijl eronder de metro werd aangelegd. Aan de noordkant komt ze uit op de Stephansplatz, waar ze vlak bij de kathedraal de Graben ontmoet.
Samen met de Graben en de Kohlmarkt vormt ze de 'Gouden U', het trio chique winkelstraten van de binnenstad. Let tussen de etalages op de Malteserkirche, een oorspronkelijk gotische kerk die later een neoclassicistische gevel kreeg, en op het barokke Palais Esterházy, in de 17e eeuw gebouwd voor de familie Esterházy.
Winkelen heeft hier een lange traditie. J. & L. Lobmeyr, de glasmaker uit 1823 die ooit het keizerlijk hof belevered, zit in deze straat, net als warenhuis Steffl. Voor iets zoets zijn er Café Gerstner en de Conditorei Sluka.
De rest van de route kent grote namen: het Hotel Sacher bij de Opera, waar de sachertaart werd geboren, het Palais Todesco en, bij de kathedraal, het Palais Equitable, met in de hoeknis de met spijkers bezaaide Stock im Eisen.
De straat is ouder dan ze lijkt. Ze bestond al in de Romeinse tijd, en in 1257 duikt ze op als Strata Carinthianorum, de weg die via de Karinthische Poort naar Karinthië leidde en verder naar de havens van Venetië en Triëst.
Haar huidige vorm is recenter. Nadat de stadsmuren in de 19e eeuw waren gesloopt, werd de straat verbreed van 9 tot 17 meter en naar het zuiden doorgetrokken tot de Karlsplatz. Zware schade in de Tweede Wereldoorlog verklaart de soberdere naoorlogse gevels tussen de oudere.
Auto's verdwenen in 1974, toen de straat een voetgangersgebied werd terwijl eronder de metro werd aangelegd. Aan de noordkant komt ze uit op de Stephansplatz, waar ze vlak bij de kathedraal de Graben ontmoet.