Omschrijving
De Keizerlijke Schatkamer (Schatzkammer) is de schatkamer van de Habsburgers, in het oudste deel van de Hofburg in Wenen, de Zwitserse Binnenplaats. In 21 zalen toont ze duizend jaar aan kronen, juwelen, regalia en relikwieën, in twee collecties: de wereldlijke en de kerkelijke.
Zoals elke wereldlijke schatkamer was ze gebouwd om de macht en reikwijdte van haar eigenaars te tonen, en de Habsburgers regeerden over vele rijken. De twee delen, het wereldlijke en het kerkelijke, verschillen sterk van sfeer: het eerste vol kronen en juwelen, het tweede vol altaren en devotie.
Een eenhoornshoorn en de Heilige Graal: de Habsburgers verklaarden ze tot de twee "onvervreemdbare erfstukken" van hun huis, en beide zijn er nog. De eerste is een gigantische narwaltand, de tweede een agaten schaal uit de late oudheid.
De ster is de Keizerskroon van het Heilige Roomse Rijk, met de scepter en het zwaard van het rijk.
De kroon maakte deel uit van de regalia die sinds 1424 in Neurenberg werden bewaard. Rond 1800, toen Napoleons troepen oprukten, werden ze voor de veiligheid naar Wenen gebracht. In 1938 haalden de nazi's ze terug naar Neurenberg, en na de oorlog gaf het Amerikaanse leger ze terug.
De Oostenrijkse Keizerskroon werd gemaakt voor Rudolf II en werd in 1804 de staatskroon, toen het keizerrijk Oostenrijk werd gesticht.
De Boergondische Schat kwam met de bruidsschat van Maria van Bourgondië toen ze in 1477 met Maximiliaan I trouwde, samen met de schat van de Orde van het Gulden Vlies, die van haar vader, Karel de Stoute, kwam.
Er zijn voorwerpen die te zwaar zijn voor een kroon: een van de grootste smaragden ter wereld, te midden van een grote verscheidenheid aan edelstenen. De kerkelijke schatkamer toont altaren en devotiebeelden, meestal barok.
De verzameling werd vanaf 1556 opgezet door Jacopo Strada, antiquair van Ferdinand I. Huwelijken en erfenissen deden er daarna veel bij. Maria Theresia bracht alles in de 18e eeuw naar zijn huidige onderkomen, deels om te verbergen hoezeer de oorlogen tegen Pruisen het vermogen van de familie hadden uitgeput.
De 20e eeuw eiste zijn tol. Op 1 november 1918, toen de monarchie instortte, werden ongeveer 53 Habsburgse juwelen naar Zwitserland gebracht. Daaronder was de Florentijnse Diamant van 133 karaat, wiens lot nog steeds wordt besproken. Het eigendom van de juwelen wordt sinds 1921 betwist.
Niet missen
• De Keizerskroon van het Heilige Roomse Rijk.
• De Oostenrijkse Keizerskroon.
• De "eenhoornshoorn" en de agaten schaal.
• De Boergondische Schat.
Wist je dat?
• De tentoonstelling werd tussen 1983 en 1987 volledig gerenoveerd.
• De "eenhoornshoorn", de Ainkhürn genoemd, is een narwaltand.
Zoals elke wereldlijke schatkamer was ze gebouwd om de macht en reikwijdte van haar eigenaars te tonen, en de Habsburgers regeerden over vele rijken. De twee delen, het wereldlijke en het kerkelijke, verschillen sterk van sfeer: het eerste vol kronen en juwelen, het tweede vol altaren en devotie.
Een eenhoornshoorn en de Heilige Graal: de Habsburgers verklaarden ze tot de twee "onvervreemdbare erfstukken" van hun huis, en beide zijn er nog. De eerste is een gigantische narwaltand, de tweede een agaten schaal uit de late oudheid.
De ster is de Keizerskroon van het Heilige Roomse Rijk, met de scepter en het zwaard van het rijk.
De kroon maakte deel uit van de regalia die sinds 1424 in Neurenberg werden bewaard. Rond 1800, toen Napoleons troepen oprukten, werden ze voor de veiligheid naar Wenen gebracht. In 1938 haalden de nazi's ze terug naar Neurenberg, en na de oorlog gaf het Amerikaanse leger ze terug.
De Oostenrijkse Keizerskroon werd gemaakt voor Rudolf II en werd in 1804 de staatskroon, toen het keizerrijk Oostenrijk werd gesticht.
De Boergondische Schat kwam met de bruidsschat van Maria van Bourgondië toen ze in 1477 met Maximiliaan I trouwde, samen met de schat van de Orde van het Gulden Vlies, die van haar vader, Karel de Stoute, kwam.
Er zijn voorwerpen die te zwaar zijn voor een kroon: een van de grootste smaragden ter wereld, te midden van een grote verscheidenheid aan edelstenen. De kerkelijke schatkamer toont altaren en devotiebeelden, meestal barok.
De verzameling werd vanaf 1556 opgezet door Jacopo Strada, antiquair van Ferdinand I. Huwelijken en erfenissen deden er daarna veel bij. Maria Theresia bracht alles in de 18e eeuw naar zijn huidige onderkomen, deels om te verbergen hoezeer de oorlogen tegen Pruisen het vermogen van de familie hadden uitgeput.
De 20e eeuw eiste zijn tol. Op 1 november 1918, toen de monarchie instortte, werden ongeveer 53 Habsburgse juwelen naar Zwitserland gebracht. Daaronder was de Florentijnse Diamant van 133 karaat, wiens lot nog steeds wordt besproken. Het eigendom van de juwelen wordt sinds 1921 betwist.
Niet missen
• De Keizerskroon van het Heilige Roomse Rijk.
• De Oostenrijkse Keizerskroon.
• De "eenhoornshoorn" en de agaten schaal.
• De Boergondische Schat.
Wist je dat?
• De tentoonstelling werd tussen 1983 en 1987 volledig gerenoveerd.
• De "eenhoornshoorn", de Ainkhürn genoemd, is een narwaltand.