Omschrijving
De Albertina is een van de grote verzamelingen tekeningen en prenten ter wereld, ondergebracht in een paleis aan de rand van de Hofburg, in het oude centrum van Wenen. Ze bezit ongeveer 65.000 tekeningen en circa een miljoen prenten van oude meesters, en organiseert ook grote tijdelijke tentoonstellingen.
Het bekendste werk is Dürers Jonge haas, geschilderd in 1502, met een vacht die bijna haar voor haar is weergegeven. De collectie heeft ook Leonardo da Vinci's studie voor Het Laatste Avondmaal, uit omstreeks 1495, Bruegels De schilder en de koper en Fragonards Meisje met de marmot.
De vaste collectie impressionistische en moderne schilderkunst omvat Monets late Waterlelievijver en Huis tussen de rozen, evenals Toulouse-Lautrec. De Batliner-collectie voegt werken toe van Monet tot Picasso, en de Essl-collectie, in 2018 verworven, bracht meer dan 1300 hedendaagse werken binnen.
Het paleis zelf verdient een blik. De Habsburgse staatsievertrekken werden in de jaren 1820 opnieuw ingericht door Joseph Kornhäusel, en de architect Hans Hollein voegde een scherp, hoekig dak boven de ingang toe, voltooid in 2008 toen de grafiekcollectie na verbouwing weer openging.
De Albertina bestaat dankzij een liefdeshuwelijk. Habsburgse prinsessen trouwden om politieke redenen, maar voor haar dochter Maria Christina maakte Maria Theresia een uitzondering: ze liet haar trouwen met de man die ze zelf had gekozen, Albert Casimir van Saksen, een jongere zoon van de koning van Polen.
Het begon in 1776, toen graaf Giacomo Durazzo, de Oostenrijkse ambassadeur in Venetië, het paar bijna duizend werken schonk. Albert bleef verzamelen in Brussel, als gouverneur van de Habsburgse Nederlanden, tot de Franse Revolutie hen in 1793 verdreef.
In Wenen vestigden ze zich in een paleis op de Augustijnenbastei, een van de laatste resten van de stadsmuren, vlak tegen de Hofburg. Albert liet het uitbreiden, en zijn erfgenamen bleven de collectie aanvullen.
In 1919 nam de jonge republiek paleis en collectie zonder vergoeding van aartshertog Frederik af, en in 1921 werd het gebouw naar zijn stichter genoemd: Albertina. Bommen troffen het zwaar in maart 1945, en zijn geschiedenis kent ook donkere bladzijden: na 1938 kwamen werken die van Joodse verzamelaars waren gestolen in de collectie, en het onderzoek om ze te identificeren gaat door.
Niet missen
• Dürers Jonge haas.
• Monets Waterlelievijver.
• De Batliner-collectie.
• De Habsburgse staatsievertrekken.
Wist je dat?
• De Jonge haas is helemaal niet jong: het is een volwassen dier, en de Duitse titel is gewoon Feldhase, "veldhaas".
• De huwelijksversieringen van Albert en Maria Christina waren zwart: ze trouwden tijdens de rouw om haar vader.
Het bekendste werk is Dürers Jonge haas, geschilderd in 1502, met een vacht die bijna haar voor haar is weergegeven. De collectie heeft ook Leonardo da Vinci's studie voor Het Laatste Avondmaal, uit omstreeks 1495, Bruegels De schilder en de koper en Fragonards Meisje met de marmot.
De vaste collectie impressionistische en moderne schilderkunst omvat Monets late Waterlelievijver en Huis tussen de rozen, evenals Toulouse-Lautrec. De Batliner-collectie voegt werken toe van Monet tot Picasso, en de Essl-collectie, in 2018 verworven, bracht meer dan 1300 hedendaagse werken binnen.
Het paleis zelf verdient een blik. De Habsburgse staatsievertrekken werden in de jaren 1820 opnieuw ingericht door Joseph Kornhäusel, en de architect Hans Hollein voegde een scherp, hoekig dak boven de ingang toe, voltooid in 2008 toen de grafiekcollectie na verbouwing weer openging.
De Albertina bestaat dankzij een liefdeshuwelijk. Habsburgse prinsessen trouwden om politieke redenen, maar voor haar dochter Maria Christina maakte Maria Theresia een uitzondering: ze liet haar trouwen met de man die ze zelf had gekozen, Albert Casimir van Saksen, een jongere zoon van de koning van Polen.
Het begon in 1776, toen graaf Giacomo Durazzo, de Oostenrijkse ambassadeur in Venetië, het paar bijna duizend werken schonk. Albert bleef verzamelen in Brussel, als gouverneur van de Habsburgse Nederlanden, tot de Franse Revolutie hen in 1793 verdreef.
In Wenen vestigden ze zich in een paleis op de Augustijnenbastei, een van de laatste resten van de stadsmuren, vlak tegen de Hofburg. Albert liet het uitbreiden, en zijn erfgenamen bleven de collectie aanvullen.
In 1919 nam de jonge republiek paleis en collectie zonder vergoeding van aartshertog Frederik af, en in 1921 werd het gebouw naar zijn stichter genoemd: Albertina. Bommen troffen het zwaar in maart 1945, en zijn geschiedenis kent ook donkere bladzijden: na 1938 kwamen werken die van Joodse verzamelaars waren gestolen in de collectie, en het onderzoek om ze te identificeren gaat door.
Niet missen
• Dürers Jonge haas.
• Monets Waterlelievijver.
• De Batliner-collectie.
• De Habsburgse staatsievertrekken.
Wist je dat?
• De Jonge haas is helemaal niet jong: het is een volwassen dier, en de Duitse titel is gewoon Feldhase, "veldhaas".
• De huwelijksversieringen van Albert en Maria Christina waren zwart: ze trouwden tijdens de rouw om haar vader.